Op zaterdag 27 september organiseerde Revief voor de tweede keer de Dag van het Misbruikte Kind. We hadden gerekend op zo’n dertig deelnemers en waren blij verrast dat we (inclusief organisatie) met 55 mensen waren. Iets minder dan de helft kwam voor het eerst naar een dag van Revief en had via via over de dag gehoord of de dag via Social Media opgepikt.
Vier deelnemers waren niet aanwezig om verschillende redenen. Bij één was de mail van Revief in de SPAM-box terecht gekomen. (Tip voor eenieder die mails soms niet ontvangt: laat je mailprogramma weten dat de afzender betrouwbaar is.)
Welkom voelen
De ochtend brachten we gezamenlijk door. Na de lunch waren er drie keuze workshops waarna we de dag weer gezamenlijk hebben afgesloten. Met een gemiddelde waardering van een 9 voor zowel het programma als de organisatie kunnen we wederom spreken van een zeer geslaagde lotgenotendag. De belangrijkste reden om zich op te geven voor deze dag is het lotgenotencontact. Deelnemers spraken over een ‘warm bad‘, ‘integer‘, ‘je welkom voelen‘ en ‘thuis komen‘. Hoewel een enkeling minder tevreden was over de catering, gaf het gros aan juist zeer tevreden te zijn over zowel locatie als catering: ‘Perfecte locatie, fijne sfeer, goed eten en drinken… en dank voor de zon!‘ Enkelen refereren specifiek aan de organisatie van Revief: “Goede opvang en ontvangst bij het aankomen. Heel de dag door goede begeleiding door iedereen”. En naar het programma: “Het was een mooie opbouw naar een fijn en prettig eind”, “Meer dan verwacht, goede afwisseling”.
Een emotionele ochtend
De inleiding van lotgenote Jeanette Dorothea maakte meteen zichtbaar en voelbaar wat ons op zo’n dag bij elkaar brengt: het misbruikte kind in eenieder van ons. ‘Duidelijk. De toon werd gezet‘, merkte een deelneemster na afloop treffend op. Het indrukwekkende en moedige herstelverhaal van Jeanette riep bij de deelnemers herkenning op, en veel bewondering: “Confronterend en warm, maar bovenal moedig”, “Ongelofelijk dapper, mooi verteld, zeer herkenbaar en poëtisch gelardeerd met de prentbriefkaarten en muziek op het laatst”.
Hoewel de naam van deze dag vrij uitgesproken is, kwam het voor één deelneemster toch nog onverwacht: “Het beginpraatje was wel een hele heftige binnenkomer. Een waarschuwing was misschien wel fijn geweest.” Een andere deelneemster had het boek ‘Hoor mij zwijgen‘ van Jeanette Dorothea gelezen en was speciaal voor haar lezing naar deze dag gekomen.
Bij het ervaren van zoveel emoties was het prettig om te luisteren naar Roos met haar vertolking van ‘Wie heeft de zon uit jouw gezicht gehaald‘ van Herman van Veen en daarna kort even een luchtje te scheppen. Hierna pakte Lucia Klinefelter de draad weer op en begeleidde ons tijdens een ritueel waarin we een lichtje brandden voor het misbruikte kind in eenieder van ons. Een ontroerende, emotionele gebeurtenis waar Lucia ons met haar zachte kracht doorheen leidde: “Een prachtig ritueel waar ieder persoonlijk aandacht krijgt voor haar of zijn stuk”, “Nog nooit zoiets meegemaakt. Onder de indruk hoe fijn het is om te delen en om verbondenheid te voelen”.
Omdat we met een grotere groep waren dan verwacht, nam het ritueel veel tijd in beslag. Voor enkele deelnemers duurde het te lang.
De workshops
Na de lunch verspreidden de deelnemers zich over drie workshops. “Wie schrijft die blijft”, zei Elizabeth van den Dries bij aanvang van haar schrijfworkshop. Zelf heeft ze meerdere boeken geschreven waaronder het boek Konijn over seksueel misbruik. Dat ze niet alleen kan schrijven, maar ook mensen kan begeleiden, bleek uit de reacties van de deelnemers: “Mooie opbouw. Prachtig om eigen beeldspraak om te zetten in een verhaal en dit met elkaar te delen.”
De Haiku van een deelnemer:
Lotgenotendag,
wat een mooie ervaring,
een winter warmte.
Op een andere plek in het prachtige Stayokay gingen deelnemers in gesprek met Marie Louise van Buel over verwerking en therapie. Marie Louise gaf een inleiding op het thema, waarna deelnemers ervaringen met elkaar konden uitwisselen. Een enkeling had gehoopt meer informatie
te krijgen over verschillende therapiesoorten. Deelnemers waren zeer te spreken over deze informatieve workshop en bleken na anderhalf uur nog lang niet uitgepraat.
De workshop ‘Aanraken en aangeraakt worden‘ door Caroline Denijs bracht tal van nieuwe ervaringen en inzichten bij de moedige deelnemers: “Verrassend en confronterend. Mijn lichaam “stroomt” weer.”
Dagafsluiting met borrel
Net als andere keren sloten we de dag af met gedichten van Bernhard Christiansen. Bernhard blijft ons ontroeren met zijn gedichten die hij maakt naar aanleiding van verhalen van deelnemers: “Prachtig hoe Bernhard met zulke korte teksten een verhaal van een persoon weet neer te zetten”, “We konden een speld horen vallen. Bijzonder, hoe weinig woorden er nodig zijn om zoveel te zeggen”.
En ja, tijdens Revief’s
Project Unbreakable op zaterdag 22 november is er weer ruimte om je verhaal aan Bernhard te vertellen. Hij zal dan proberen jouw verhaal in dichtvorm te vangen. Na de gedichten van Bernhard werden we blij verrast door het muzikale duoAlibe gevormd door Paul Custers en Betty Visser: “Heerlijk om een vrolijke noot te hebben aan het einde van een intensieve dag.”
Contact
We hebben de deelnemers ook gevraagd of ze op deze dag iets gemist hebben. Het merendeel kijkt terug op een prachtige, volle dag waarin ze niets gemist hebben. Een paar mensen heeft aangegeven meer behoefte te hebben aan onderling contact: “Ik ben benieuwd hoe mensen hun ervaringen inzetten. Dromen, verlangens. Iets meer persoonlijk kennismaken of kunnen uiten in kleine groepjes.”
Dat het lotgenotencontact diep kan doorwerken blijkt uit de opmerking van een mannelijke lotgenoot: “Deze dag heeft me veel geholpen om meer mezelf te durven en kunnen zijn”. Ook de mail van een deelnemer – een dag later – spreekt boekdelen: “De moeder van mijn opa van moederskant heette Hanna. Naar haar ben ik vernoemd. Bij deze opa en oma heb ik ook gewoond tot ik bijna drie jaar was en mijn moeder ging trouwen met mijn stiefvader. Het is een Hebreeuwse naam met een mooie betekenis. Tijdens het ritueel heb ik voor het innerlijk kind een kaarsje gebrand voor de kleine Hanna en ik heb besloten dat ik mij vanaf vandaag bij mijn officiële naam wil laten noemen.”
Dankbaarheid
En vele hartjes onder de riem voor de organisatie: “Bedankt voor deze dag en het welkom mogen zijn.” Nou, wij van de organisatie voelen ons ook erg dankbaar dat we deze dag mochten organiseren. Dat we als organisatie gezien en erkend worden, doet ons allemaal goed. Een speciale dank gaat uit naar de beide fondsen die deze dag mede mogelijk hebben gemaakt:
Steunfonds Bestrijding Seksuele Kindermishandeling
En de vele organisaties die ervoor hebben gezorgd dat alle deelnemers met een zeer goed gevulde goodybag naar huis gingen: Slagerij Ab van Leeuwen (Lunteren) – Brouwer cadeauartikelen/ijzerwaren/speelgoed (Lunteren) – Minimarkt v/d Brink (Lunteren) – DA Drogist (Lunteren) – Boekhandel Readshop (Lunteren) – Modezaak Duo Fashion (Lunteren/ Veenendaal) – Kapsalon Egbert’s Hairshop (Barneveld) – Zinnigeverhalen.nl van Leo Kaniok – Uitgeverij APR Media Groep (Amersfoort) – Choco & Zo (Barneveld) – Karin Evers Fysiotherapie (Barneveld) – Bavaria
En ja, waar zo’n goodybag voor dienen kan: “Bij het wegrijden van Stayokay zagen we een deelneemster, met een tasje, in de richting van het station lopen. We hebben haar een lift gegeven.” Verbinding! Ook buiten de poorten van de Stayokay.
