11 jaar mishandeld en misbruikt. ‘Dat is de straf van God’, zei mijn vader

Ze is zes jaar. Op haar verjaardag gebeurt het voor de eerste keer. Vader sluit haar op in de kelder. Ze is een brutaal kind dat straf verdient. Het luik van de kelder valt dicht en het duurt heel lang voordat ze er weer uit mag. Zijn toorn helpt niet en ze blijft een kind dat vragen stelt, niet bang is en eigenlijk gewoon een kind is. Opsluiten in de kelder is het begin van wat een jarenlange marteling zal worden. Daar blijft het niet bij. Vader kan zijn handen niet thuis houden. Hij slaat haar de keldertrap af. Niet zelden zijn de verwondingen zichtbaar voor andere gezinsleden. Hij zegt dat zijn kind van de duivel bezeten is. Er is nog meer straf nodig. Op een keer mag zijn jarige dochtertje uit de kelder en dan misbruikt hij haar. Hij snoert haar de mond met te verwijzen naar de straf van God. Het misbruik duurt tot ze 17 jaar is.
‘De eerste keer dat ik opgesloten werd was omdat ik mijn bord niet had leeg gegeten. In de kelder dus. Kort daarna begon ook het misbruik. Achteraf denk ik dat mijn zusje en broertje en ook mijn moeder dat toch geweten hebben. Dat was voor hun natuurlijk ook lastig dat het gebeurde. Ik ga ervan uit dat mijn tweelingzus niet is misbruikt. Zij was zo braaf en gehoorzaam. Zij woont nog in die hele sfeer van dat strenge christelijke dorp en ze heeft goed contact met mijn ouders. Ze kon en kan zich helemaal geen voorstelling maken van wat er is gebeurd. Toen ik op mijn zeventiende het huis verliet en haar vertelde waarom, kwam er niets van herkenning, laat staan begrip. Ze zei toen, net als mijn vader, dat ik bezeten was van de duivel en dat ik in de war was. Ik werd als een leugenaar neergezet.’

Lees verder

Vijf jaar na Op goede grond: Aanpak seksueel geweld tegen kinderen. Doen we het goed? Ja, het moet en kan beter.

Herman Bolhaar, Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen
(foto: Arenda Oomen)

De Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen rapporteert aan de regering over aard en omvang van mensenhandel en seksueel geweld tegen kinderen in Nederland. Hij doet aanbevelingen om de aanpak ervan te verbeteren en hij volgt nauwgezet het beleid dat de overheid voert. Op 27 mei 2014 presenteerde de Nationaal Rapporteur Op goede grond. De aanpak van seksueel geweld tegen kinderen. Het rapport bracht in kaart hoe vaak seksueel geweld tegen kinderen in Nederland voorkomt, en in welke vormen. Daarbij werden zowel vormen waarbij sprake is van fysiek contact tussen dader en slachtoffer (zoals aanranding, verkrachting) onderzocht als vormen waarbij de dader het kind niet aanraakt (bijvoorbeeld misbruik via de webcam of het bezit van kinderpornografie). Vijf jaar na dato vragen we Drs. Herman Bolhaar naar de stand van zaken: wat hebben overheid en betrokken organisaties verbeterd, wat is er bereikt, wat moet er nog (snel) gebeuren en hoe kijkt de Nationaal Rapporteur zelf terug.
Lees verder

Wat zegt psychiater Denys nu? Praten over lijden achterhaald? Klein houden? Slachtoffercultuur? De normale mens?

‘Moeten mannen hun diepste gevoelens en pijn meer delen met anderen?, vraagt presentator Coen Verbraak van het radioprogramma Met het oog op morgen in de uitzending op 20 mei jl. Hij verwijst naar opmerkingen van de Britse prins William, die kortgeleden pleitte voor meer openheid over emoties en kwetsbaarheid bij mannen als bijdrage aan heling van ervaren pijn en verdriet. En wat zegt filosoof, psychiater en hoogleraar psychiatrie aan de UvA, Damiaan Denys: ‘Wel, het blijkt dat dat sowieso al gebeurt. Er zit echt geen groot verschil tussen mannen vrouwen in het delen van emoties. Als je iets meemaakt wat heel indringend is dan heeft de normale mens de neiging om dat met een ander te delen. In 80% van de gevallen gebeurt dat gewoon.’
Presentator Coen Verbraak vraagt of de opmerkingen van de Koninklijke Hoogheid dan eigenlijk overbodig zijn, mosterd na de maaltijd. Eigenlijk wel, vindt de psychiater. ‘Op zich is het natuurlijk goed als je psychische pijn hebt, als je lijdt om dat te delen. Maar dat doet acht op de tien mensen al. Een kleine minderheid doet dat niet. En dat delen is een vanzelfsprekendheid.’ Coen Verbraak: We denken dat het helend werkt om over je lijden te spreken. Is dat zo? Denys: ‘Niet altijd. Daar is ook wel onderzoek naar gedaan. Bijvoorbeeld bij PTSS. Vroeger werd mensen aangemaand om daar heel veel over te spreken. Dat is nu wat achterhaald. Nu zijn er heel andere methoden om het lijden althans het trauma te verwerken. Juist afgeleid worden, computergames spelen. Dat is wat men actief doet.’

Lees verder

Van Tegen Haar wil naar Tegen Je wil

 

Van Tegen Haar Wil naar Tegen Je Wil. Op 21 mei wordt het nieuwe imago voor de vrijwilligersorganisatie in Drenthe officieel aan de buitenwereld gepresenteerd. Website, folders en alles dat bij de huisstijl hoort, gaat in de komende maanden veranderen. 34 Jaar lang is Tegen Haar Wil een veilig en vertrouwd en zeker ook anoniem contactpunt voor vrouwen en mannen die met (seksueel) grensoverschrijdend gedrag te maken hebben (gehad). De visuele zichtbaarheid verandert, maar het zonder oordeel en begripvol luisteren en steunen, blijft onverminderd het belangrijkste doel. Coördinator Hannette Webbink licht toe.

Lees verder

Bijeenkomsten (Samen) helen seksueel misbruik

Het boek Helen van seksueel misbruik. Het trauma voorbij. van Ivonne Meeuwsen is voor menigeen een bron van herkenning. De thema’s die er in staan zijn universeel voor slachtoffers van seksueel misbruik. In de bijeenkomsten Samen helen ga je met lotgenoten onder begeleiding de thema’s uit het boek bespreken. Per thema is er een leesopdracht en zo bereid je de bijeenkomst voor jezelf voor. Er ontstaat een groep die elkaar ondersteunt bij het helen.

Lees verder